Η «Αριστερά» των Μανδραβέληδων

Το σημερινό μου σχόλιο είναι μόνο μια μικρή απάντηση σε όλους αυτούς που ξαφνικά ανακαλύπτουν την «Αριστερά» σε κάτι τέτοιες στιγμές και τη μαλώνουν. Την «Αριστερά» που υπάρχει μέσα στα στενά τους κεφαλάκια. Ένα ανίερο υβρίδιο ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ που το ονομάζουν»Αριστερά» και του χρεώνουν τα αδιέξοδα των δύο μεγάλων Αστικών κομμάτων όποτε αυτά εμφανίζονται. Και βασισμένοι στην είτε στη λοβοτομή, είτε στην αμορφωσιά αυτών που απευθύνονται:

α) Εγκαλούν αυτό το ανίερο υβρίδιο, επειδή δεν συμμετέχει σα φτωχός συγγενής στην επικύρωση των όποιων προαποφασισμένων εξελίξεων, με την πρόστυχη κατηγορία ότι δεν παρουσιάζει μια διαφορετική πρόταση

β) Του χρεώνουν όλα τα κακά της μεταπολιτευτικής ελληνικής ιστορίας επειδή δεν βγήκε μπροστά σε «ιστορικές» στιγμές

γ) Και τέλος ξερνάνε ξεδιάντροπα όλον τον αντικομμουνισμό τους βουτηγμένοι μέσα σε μία ανιστόρητη και βλακώδη παραδοχή, ενώ παράλληλα υποστηρίζουν ότι αυτό το ανίερο υβρίδιο θα έπρεπε να ξεπλύνει την ντροπή όλου του σάπιο Αστικού τους συστήματος

Μας σκότισαν τον πούτσο όλες αυτές τις ημέρες οι γνωστές και μη εξαιρετέες γραφίδες: «Η Αριστερά γιατί μένει έξω από τις πολιτικές εξελίξεις;» ,»Γιατί δεν προσέρχεται έστω στο διάλογο να κάνει τις προτάσεις της;», «Έξω από το κάδρο η Αριστερά», «Που είναι η Αριστερά;».

Μάλιστα. Καταρχήν, εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι: Θα απαντήσω τσουβαλιάζοντας την «Αριστερά» και θεωρώντας την όπως αυτοί την θεωρούν (όχι από βλακεία, αλλά από σκοπιμότητα), δηλαδή: Ευρωπαϊστές Ριζοσπάστες στο ίδιο τσουβάλι με το ΚΚΕ. Γιατί το να απαντήσω όπως θα έκανε κάθε λογικός άνθρωπος με στοιχειώδη πολιτική κουλτούρα, θα συνοψιζόταν σε μόνο και μία απάντηση: «Είστε πρόστυχοι ψεύτες ή πολιτικά αμόρφωτοι». Απαντώ λοιπόν βασιζόμενος στο γελοίες παραδοχές περί «Αριστεράς» του κάθε Πάσχου Μανδραβέλη:

Να έρθει στον «διάλογο» να κάνει τι η «Αριστερά»; Να προσδώσει κύρος σε όλη αυτήν τη φαρσοκωμωδία με την παρουσία της;

Να κάνει προτάσεις επί ποίου θέματος; Για την οικονομική πολιτική; Εδώ γελάνε. Η οικονομική πολιτική της Αστικής μας Δημοκρατίας είναι προαποφασισμένη.

Να ζητήσει υπουργείο σαν επαίτης, για να μπει στο κάδρο της απαξίωσης που έχει κωλογαμήσει τα δύο μεγάλα Αστικά κόμματα;

Ακόμα και αν υποθέσουμε το πιο γραφικό υποθετικό σενάριο, ότι δηλαδή η «Αριστερά» που έχει στο μυαλό ο κάθε Σταύρος Θεοδωράκης, θα ερχόταν και θα έκανε πρόταση για το πρόσωπο του πρωθυπουργού. Ε, ακόμα κι εκεί δε θα τη λογάριαζαν αυτήν την υποθετική «Αριστερά». Ο Παπαδήμος ήταν ο εκλεκτός του ΜΕΓΚΑ και του ΣΚΑΪ και αυτός προβλήθηκε ως η μόνη σοβαρή λύση. Εδώ τελειώνει η κουβέντα. Αρκετά βίασα τη λογική μου με την φαντασιακή «Αριστερά» των αστικών γραφίδων. Φτάνει.

Όλοι αυτοί οι «έγκριτοι» πολιτικοί αναλυτές, «μπερδεύονται» με τον όρο «Αριστερά» για έναν απλό λόγο τις περισσότερες φορές: Δεν μπορεί να χωρέσει ο εγκέφαλός τους ότι το να είσαι Αριστερός προϋποθέτει στάση ζωής και καθημερινό αγώνα, κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την Αστική Δημοκρατία που απλά απαιτεί μια επίσκεψη σε ένα εκλογικό κέντρο κάθε 4 χρόνια. Γι αυτό μόλις βλέπουν κάθε ΔΗΜ.ΑΡ. πιστεύουν ότι έτσι θα έπρεπε να είναι κάθε «Αριστερό» κόμμα. Γι αυτό και θα κλείσω με ένα σύνθημα:

«Το πάθος για Κουβέλη σε κάνει Μανδραβέλη».

Advertisements
This entry was posted in Άναρθρα Άρθρα and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s